هتل
مشهد در استان خراسان رضوي بزرگترين شهر معنوي زيارتي ايران مشهدالرضا شهر حضرت امام رضا عليه السلام ، معرفي مشهد و مناطق ديدني مشهد ليست اماكن زيارتي مشهد ليست مناطق تفريحي گردشگري مشهد ليست هتل هاي مشهد به همراه آدرس تلفن و لينك وب سايت هتل هاي مشهد و ايميل هتل هاي مشهد و موارد مورد نياز و درنظر شما و لينك به نقشه گوگل مپ جهت پيداكردن مكان دقيق هتل يا هتل آپارتمان و سوئيت منتخب شما هتلهاي مشهد با قيمت مناسب و هتلهاي بسيار لوكس يا متوسط و هتل هاي چهار ستاره يا پنج ستاره مشهد جهت استفاده از اطلاعات هتل مورد نظر شما و انتخاب هتل و تماس براي رزرو هتل يا آپارتمان و اطلاع رساني از قيمتها و وضعيت هتلهاي دولتي خصوصي شخصي و غيره همه در زائرسرا بروز رساني جديد و آخرين ليست قيمت اتاق ها
زائرسرا / مشهد
مشهد
مشهد

کلان‌شهری در شمال شرقی ایران و مرکز استان خراسان رضوی است . این شهر در زمان افشاریان ، پایتخت ایران بود . بر اساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن سال ۱۳۸۵ این شهر با ۲٬۴۱۰٬۸۰۰ نفر جمعیت دومین شهر پرجمعیت ایران پس از تهران است . در دوره پهلوی ، قرار بود این شهر به دو قسمت مذهبی - سنتی (مشهد رضوی) و توریستی - مدرن (مشهد پهلوی) تقسیم شود ، که با انقلاب اسلامی انجام نپذیرفت . این شهر به واسطه وجود حرم علی بن موسی‌الرضا ، هشتمین امام مذهب شیعه ، سالانه پذیرای بیش از ۳۲ میلیون زائر از داخل و بیش از یک میلیون زائر از خارج از کشور است. آمار نشان می‌دهد وجود آرامگاه علی بن موسی الرضا در مشهد موجب شده است که به طور میانگین هر ایرانی ، هر سه سال یکبار به مشهد سفر کند . مساحت شهر مشهد درآخرین تغییرات بالغ بر 453 کیلومتر مربع می‌باشد . این شهر دارای مناطق و محله های معروف و متعددی می باشد که می توان به احمد آباد- ملک آباد - وکیل آباد - قاسم آباد - منطقه ثامن - سجاد شهر - رضا شهر - الهیه - ویلا شهر - طرقبه و شاندیز اشاره نمود . این شهر از نظر تعداد هتلها و مهمانپذیر ها رتبه اول کشور را دارا می باشد که بیشتر در اطراف حرم و منطقه ثامن قرار گرفته اند .

پیشینه
حوضهٔ رودخانهٔ کشف‌رود که شهر مشهد در آن قرار دارد ، به خاطر شرایط مناسب طبیعی ، از پیش از اسلام به عنوان یکی از بخشهای مورد توجه برای سکونت در خراسان به حساب می‌آمده‌ است . این منطقه در آغاز مسکن اقوام آریائی بود . در نزدیکی شهر کنونی مشهد ، شهری بنام توس وجود داشته‌ است . در اسطوره‌های ایرانی بنای اصلی شهر توس را به جمشید و بازبنای آن را به توس ، پهلوان و سپهسالار کیانی نسبت می‌دهند . از تاریخ این شهر در پیش از اسلام ، به جز افسانه‌ای چند ، آگاهی چندانی در دست نیست . ولی با توجه به اسناد موجود ، می‌توان گمان برد که این شهر در اواخر حکومت ساسانیان ، یکی از مرزداری‌های سر راه گرگان و نیشابور به مرو و بلخ ، و از ولایت‌های مشهور در خراسان بزرگ بوده‌است . توس در زمان خلافت عثمان به‌طور کامل توسط اعراب فتح شد . در دورهٔ اسلامی این منطقه بخشی از ولایت توس به مرکزیت شهر تابران بود که آبادی‌های سناباد و نوغان که بخشی از مشهد کنونی هستند را نیز در بر می‌گرفت . پس از حملهٔ مغولان مردم شهر ویران‌شدهٔ توس به مشهد مهاجرت کردند و شهر گسترش پیدا کرد . مشهد در زمان حکومت نادرشاه افشار به عنوان پایتخت ایران برگزیده شد .

نام مشهد
واژه مشهد به معنی محل شهادت است و به این معانی به واژه «مشاهد» جمع بسته می‌شود . واژگان «مشهد» و «مشاهد» در عرف و اصطلاح شده ۳ هـ. ق ، بر قبور ائمه و اولیاء و رجال اطلاق می‌شده‌است ، چنان که در آن زمان ، مشهد مرغاب در فارس ، و مشهد میهنه (آرامگاه ابوسعید ابوالخیر) و مشهد توس یا مشهد رضوی در خراسان ، وجود داشته‌است . علی بن موسی الرضا پس از قتل به دست مأمون عباسی در سال ۲۰۲ هـ. ق ، در آرامگاه هارونی سناباد به خاک سپرده شد . از آن پس «سناباد نوغان» به نام «مشهدالرضا» خوانده شد و به مرور زمان بر پهنه آن ، به ویژه در زمان شاه تهماسب صفوی افزوده گشته و مردم توس به مشهد کوچ داده شدند و به مرور زمان نام مشهد بر این شهر ماندگار شد . گفتنی است که نام مشهد اولین بار توسط سلطان محمود غزنوی به این شهر داده شد .

مشهد در دوره اسلامی
به گفته تاریخ نویسان ، هنگامی که یزدگرد سوم از برابر سپاهیان مسلمان عرب گریخت ، به خراسان روی آورد . سپاه مسلمانان به فرماندهی احنف بن قیس که مامور فتح خراسان بودند وی را تعقیب کردند . یزدگرد که آنان را به دنبال خویش یافت ، راهی توس شد تا از کنارنگ توس مرزبان خود در آن خطه پناه بخواهد ، اما کنارنگ با این بهانه که از یک سو ، توس گنجایش موکب بزرگ پادشاهی را ندارد ، و از سوی دیگر ، پناه دادن به پادشاه ، امکان یورش سپاه مسلمانان را افزایش می‌دهد ، یزدگرد را از توس راهی مرو کرد . حاکم مرو نیز در آغاز به استقبال یزدگرد شتافت ، اما سرانجام از او رخ برتافت و آخرین شاه ساسانی در سال ۳۱ هجری به دست آسیابانی در مرو کشته شد . کنارنگ توس هم با احساس خطر از سپاه مسلمانان ، طی نامه‌ای از عبدالله بن عامر، امان خواست و عهد کرد که اگر پیشنهاد او پذیرفته شود ، در فتح نیشابور مسلمانان را یاری خواهد داد . پس چنین کرد و به امارت نیشابور دست یافت . با این ترفند ، کنارنگیان ، به رغم فتح خراسان ، همچنان نفوذ خود را در خطه توس حفظ کردند و تا پایان عصر اموی و چیرگی سپاه ابومسلم در سال ۱۲۹ هجری ، در آن جا ماندند و تنها پس از یورش سرداران ابومسلم بود که آن جا را رها ساختند .

مشهد در دوره امویان
از تاریخ توس در دوران امویان نیز خبر چندانی در دست نیست . تنها باید از مهاجرت و اقامت و درگذشت خواجه ربیع بن خثیم از یاران ابن مسعود صحابی یاد کرد که در حدود سالهای ۳۵ هجری راهی خراسان شد و در نوغان اقامت گزید و در سال ۶۱ در همان جا درگذشت و دفن شد .

مشهد در دوره عباسیان
در دوره عباسیان ، گرچه فرمانداران خراسان از جانب حکومت مرکزی برگزیده می‌شدند ، اما بی کفایتی این والیان و جنبش‌هایی که در گوشه و کنار این خطه رخ می‌داد ، گاه مردم را چنان برمی‌آشفت که خواهان برکناری ایشان می‌شدند . از جمله در سال‌های پایانی قرن دوم ، آن زمان که علی بن عیسی والی خراسان بود ، فتنه و آشوب تا آن اندازه در خراسان بالا گرفت که هارون الرشید در سال ۱۸۹ خود برای سرکوب شورش ، رهسپار ولایات شرقی شد . اما علی بن عیسی ، فرصت طلبانه ، و با هدایای بسیار ، در ری نزد او آمد و هارون او را در حکمرانی خراسان پایدار داشت . ولی با سپری شدن یک سال ، شورش از حد گذشت و هارون وی را برکنار نمود . در سال ۱۹۲ نیز خود برای استقرار امنیت کامل ، راهی خراسان شد و در باغ حمید بن قحطبه اقامت گزید . یک سال پس از آن چنان بیمار شد که همان جا مرد و در تالار بزرگ کاخی که در آن باغ قرار داشت ، به خاک سپرده شد . در دوران حکومت هارون عباسی ، حمید بن قحطبه طائی والی خراسان بود که کاخی در باغی واقع در ۱٫۵ کیلومتری سناباد داشت . در بهار سال ۱۹۳ هجری قمری ، هارون که برای سرکوب شورشی عازم سمرقند بود ، در نوغان بیمار شد و بنا به وصیتش او را در آن باغ دفن کردند . چند سال بعد در دوران خلافت مامون ، در ۲۰۲ هجری قمری ، علی بن موسی‌الرضا که پس از یک سال اقامت در مرو عازم بغداد بود ، در منزل امیر سناباد مسموم شد و مأمون پیکر او را نزدیک قبر هارون به خاک سپرد . از آن پس آن نقطه «مشهد الرضا» به معنی «محل شهادت رضا» و به اختصار مشهد نام گرفت .

از توس تا مشهد
بارگاه حرم علی بن موسی الرضا توس ، در دل خود شهرهایی داشته ، که نوغان و طابران از آبادترین آنها بوده و آورده‌اند که این دو شهر هزار قریه و آبادی را در بر می‌گرفته‌است.... در طول تاریخ ، گاه نوغان اعتبار افزونتری می‌یافته و زمانی طابران رونق بیشتری داشته‌است . جایی که اکنون به نام شهر توس معروف است و آرامگاه فردوسی ، حماسه سرای نامدار ایران در آن قرار دارد ، تنها بخشی از توس قدیم ، یعنی همان طابران است ، که بقایای ارگ و باروی نیمه ویرانی که مردم آن را قصر مامون می‌خوانند و بنای بزرگی که به بقعه هارونیه مشهور شده‌است ، در آن پیداست . این محل در حال حاضر حدود بیست کیلومتری شمال غربی شهر مشهد است . دیگر شهر بزرگ و نامدار توس ، نوغان بوده که اینک در دل شهر مشهد قرار دارد . یکی از آبادی‌های پیرامون نوغان ، روستایی به نام سناباد بوده که آب و هوایی خوش و مطبوع ، کشتزارهایی پربار ، قنات‌هایی سرشار و بوستانهایی شاداب و سرسبز داشته‌است . در بهار سال ۱۹۳ ه-ق هنگامی که هارون جهت سرکوب شورشی در سمرقند به نوغان رسید مریض و سپس فوت نمود وی وصیت نموده بود پس از مرگ او را در باغ مجاور محل اقامتش دفن نمایند . مآمون جانشین هارون پس از گذشت چند سالی از خلافتش در اثر طغیانی که علیه وی در عراق پدید آمد به قصد آنکه تمایل شیعیان را به خود جلب کند «علی ابن موسی الرضا» را به جانشینی نامزد کرد . علی ابن موسی الرضا پس از یک سال ماندن در مرو رهسپار بغداد شد ، وقتی به روستای نوغان رسید به خانه امیر سناباد وارد و در آن جا مسموم و در سال ۲۰۲ یا ۲۰۳ ه-ق پس از سه روز درگذشت و پیکرش در باغ حمید بن قحطبه در ۱٫۵ کیلومتری روستای سناباد مدفون شد ، از همان زمان این نقطه به نام مشهد الرضا و بعد به اختصار مشهد نام گرفت .
در تاریخ ۱۳۸۸/۸/۸ سالروز تولد علی بن موسی الرضا ، امام هشتم شیعیان ، توسط محمود احمدی نژاد (رئیس جمهور وقت) و نمایندگان مجلس شورای اسلامی ، مشهد رسماً به عنوان «پایتخت معنوی ایران» برگزیده شد .

مناطق شهری مشهد
منطقه ثامن : تقریبا شامل منطقه اطراف حرم می شود و دارای بافت قدیمی- مذهبی - سنتی است . بیشتر هتلها ، هتل آپارتمانها و مهمانپذیرهای مشهد در این منطقه واقع شده اند و جو زائر پذیر دارد .
منطقه احمد آباد : از جمله محله های قدیمی شهر مشهد است و جزو مناطق اعیان نشین این شهر به شمار می رود .
منطقه قاسم آباد (شهرک غرب) : جزو محله های تازه آباد شده مشهد است . قاسم آباد در شمال غربی مشهد واقع شده و از نظر شهرسازی ، به روز تر از سایر نقاط شهر می باشد . محله های آن دارای پارک های متعددی است .

جغرافیای طبیعی
شهر مشهد مرکز استان خراسان رضوی با ۲۰۴ کیلومتر مربع مساحت ، در شمال شرق ایران و در طول جغرافیایی ۵۹ درجه و ۱۵ دقیقه تا ۶۰ درجه و ۳۶ دقیقه و عرض جغرافیایی ۳۵ درجه و ۴۳ دقیقه تا ۳۷ درجه و ۸ دقیقه و در حوضه آبریز کشف رود ، بین رشته کوه‌های بینالود و هزار مسجد واقع است . ارتفاع شهر از سطح دریا ۹۸۵ متر و فاصلهٔ آن از تهران ۹۶۶ کیلومتر است .

زمین‌شناسی
دشت (جلکه) مشهد که جزو حوضه آبریز کشف رود بوده وسعتی بالغ بر ۱۶۵۰۰ کیلومتر مربع داشته که از این وسعت ۵۰۰۰ کیلومتر مربع آن را دشت و بقیه را ارتفاعات تشکیل می‌دهد . میزان نزولات جوی در ارتفاع و سطح دشت تفاوت زیادی دارد بطوریکه در ارتفاعات هزارمسجد ۸۰۰ میلی متر و در سطح دشت مشهد متوسط ۲۵۰ میلی متر گزارش شده‌است . از میان سازندهای موجود در این دشت سازند مزدوران (سازند دوران دوم) در رابطه با منابع آب زیرزمینی حائض اهمیت است . این سازند که از رسوبات سخت کربناته تشکیل شده به دلیل وجود فضاهای خالی کارستی قادر است سفره‌های آب زیرزمینی را بوجود آورد . از جمله منابع آب سطحی این دشت نیز می‌توان به خود رودخانه کشف رود اشاره کرد . این رودخانه در گذشته دارای آب زیادی بوده‌است ولی در حال حاضر به علت پایین افتادن سطح آب زیرزمینی و در نتیجه قطع شدن زهکش‌ها تنها در مواقع سیلابی شدید مقداری آب از سرشاخه‌های آن وارد می‌شوند .

اقلیم
آب و هوای مشهد معتدل و متغیر است و وزش بادها در آن بیشتر در جهت جنوب شرقی به شمال غربی است .